Gabyuljee.nl

Via de paso de San Francisco zijn we terug in Argentinië. Een prachtige route door de Andes. Deze hadden we in eerdere edities ook al gereden. De grens overgang ligt op een hoogte van 4.726 meter en het merendeel van de route is een onverhard stoffig pad. Vele deelnemers komen op deze verbinding in de problemen, ofwel vanwege het zuurstofgebrek of vanwege het ontbreken van benzinepompen. Wij hebben de twee reserve cans op het dak ook moeten gebruiken. Na 513 kilometer zijn we aangekomen bij de stage, want de deelnemers moeten na deze vermoeiend lange route ook nog een stage van 176 kilometer rijden en niet de minste geringste. De witte duinen van Fiambala die op deze special getrotseerd moeten worden zijn berucht en dat met een temperatuur van 42 graden! Alle drie de buggy's zijn goed binnen gekomen en daarmee weer een dagje verder richting de eindstreep. 

Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken naar San Juan, een bivak wat we twee jaar geleden toen ik met Michel reed ook hebben aangedaan. De route was te lang om ergens op de stage te gaan kijken, dus zijn we naar het bivak gereden. Het is hier niet normaal zo warm, overdag 45 graden en s'avonds koelt het niet verder af dan 30 graden. Hier is het wachten tot de buggy's binnen komen, wat laat zal worden, omdat Tim met problemen zich nog door de proef aan het worstelen is. Hopelijk staan we morgen weer met z'n allen aan de start, waaronder Tim, maar ook Michel die vannacht een apart hotel heeft uitgezocht om te overnachten; 'Clinico el Castano'. Een medische check-up en dan is hij er hoop ik morgen weer bij. Wat moeten wij immers zonder onze chauffeur én fotograaf?